![]() |
| ระบบสุริยะ Trappist-1 |
มีความเป็นไปได้สูงที่จะมีโอกาสค้นพบมนุษย์ต่างดาว
เมื่อคืนวาน 22 ก.พ. 60 นาซ่า (NASA) ได้ประกาศการค้นพบครั้งสำคัญ ว่าพบระบบสุริยะที่มีดาวเคราะห์ขนาดเดียวกับโลกถึง 7 ดวง โคจรรอบดาวฤกษ์ และมี 3 ดวงที่อยู่ในตำแหน่งที่สิ่งมีชีวิตสามารถอาศัยอยู่ได้ (habitable zone คือไม่ใกล้หรือไกลจากดาวฤกษ์มากเกินไป)
![]() |
| The Trappist robotic telescope at La Silla, Chile |
การค้นพบครั้งนี้มาจากการศึกษาวิจัยด้วยกล้องโทรทรรศน์สำหรับสำรวจอวกาศตั้งอยู่ในประเทศชิลี พบกลุ่มดาวดังกล่าวอยู่ห่างออกไป 40 ปีแสงในกลุ่มดาวราศีกุมภ์ (constellation Aquarius) ดาวทั้ง 7 โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงเดียว NASA ตั้งระบบสุริยะนี้ว่า TRAPPIST-1 และตั้งชื่อดาวเคราะห์ทั้ง 7 ดวงตามตัวอักษร b-h

TRAPPIST-1 อยู่ห่างจากโลก 40 ปีแสงหรือ 235 ล้านล้านไมล์ ถือว่าค่อนข้างใกล้กับโลก ส่วนดาวฤกษ์ของ TRAPPIST-1 ถือเป็นดาวแคระ (dwarf planet) ที่อุณหภูมิเย็น (ultra-cool) เมื่อเทียบกับดวงอาทิตย์ของเรา ดาวเคราะห์ทั้ง 7 ดวงโคจรอยู่ใกล้ดาวฤกษ์มาก (ใกล้กว่าวงโคจรของดาวพุธ) และถ้ายืนอยู่บนดาวเคราะห์ดวงใดดวงหนึ่ง เราสามารถเห็นดาวดวงที่ติดกันด้วยตาเปล่า

![]() |
| เทียบขนาดของโลก กับดาว ในระบบ TRAPPIST-1 |
ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบขนาดของดาวในระบบ TRAPPIST-1 มีขนาดใกล้เคียงกับโลกมากๆ และมี 3 ดวงอยู่ในข่ายที่จะมีน้ำ และอาจมีสิ่งมีชีวิตอยู่
“เราอยู่ในขั้นที่ลุ้นมากสำหรับการค้นหาว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่ที่นั่นหรือไม่ เพราะโอกาสของดาวที่มีขนาดใกล้เคียงกับโลกในกาแล็กซีทางช้างเผือกจำนวนมากจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่หรือไม่นั้นยากจะหยั่งรู้ได้ ผมคาดหวังว่าเราจะได้คำตอบในอีกสิบปีข้างหน้า” อโมรี ตริโอด์ นักวิจัยหัวหน้าทีมชาวเบลเยียมจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ กล่าว
![]() |
| ภาพจำลองว่าดาวแทร็ปพิสต์อาจมีสภาพแวดล้อมพื้นผิวเป็นแบบนี้ (NASA/JPL-Caltech via AP) |
ชมภาพจำลองพื้นผิว ดาวเคราะห์ d ของ TRAPPIST-1 แบบ 360 องศา โดย NASA
ที่มา : NASA
____________________
เครดิต :
________________________________
อ้างอิง :
________________________________
เราเกิดมาบนโลก ตั้งแต่เด็กจนโตเราก็เติบโตขึ้นมาเรื่อยๆจนกระทั่งมีชีวิตทุกวันนี้ หลายๆคนอาจจะประสบความสำเร็จและคิดว่าชีวิตเรานั้นยิ่งใหญ่มาก แต่หากได้ลองอ่านเรื่องต่อไปนี้แล้วอาจจะคิดพร้อมมองเห็นอะไรในมุมมองใหม่ๆ
- นี่คือโลกที่เราอยู่ทุกวันนี้อ่ะแหละ
2. และนี่ก็คือเพื่อนบ้านในระบบสุริยะอ่ะแหละ
3. ส่วนนี่คือระยะจริงระหว่างโลกกับดวงจันทร์ที่ย่อส่วนลงมาแล้ว ดูไกลเหมือนกันเนอะ
4. เชื่อรึเปล่าว่าดวงจันทร์และโลก เราสามารถยัดดาวเคราะห์ในระบบสุริยะทั้งหมดลงไปได้เลย
5. มาลองเทียบขนาดอเมริกาเหนือกับดาวพฤหัสกันดูบ้าง
6. และถ้าเอาโลกไปเทียบกับดาวเสาร์ล่ะ
7. แล้วถ้าเรามีวงแหวนเหมือนดาวเสาร์ เราก็จะมองเห็นท้องฟ้าเปลี่ยนไปแบบนี้แหละ
8.ได้ดูข่าวที่มนุษย์เอายานไปลงจอดบนดาวหางได้สำเร็จรึเปล่าล่ะ และนี่คือขนาดดาวหางที่ว่าเมื่อเทียบกับเมือง LA
9. แต่อย่างที่รู้ๆกัน ไม่มีอะไรจะไปเทียบกับดวงอาทิตย์ได้หรอก
10. และนี่คือโลกที่มองจากดวงจันทร์
11. ส่วนนี่คือการมองโลกจากดาวอังคาร
12. ยังไม่จบ มีเวอร์ชั่นโลกจากดาวเสาร์อีก
13. แถมภาพโลกจากขอบสุริยะ
14. พร้อมภาพโลกเทียบกับดวงอาทิตย์อีกครั้ง
15. แล้วถ้าเราไปอยู่บนดาวอังคาร เราก็จะมองเห็นพระอาทิตย์ขึ้นแบบนี้แหละ
16. แน่นอนว่าในจักรวาล มีดวงดาวมากกว่าเม็ดทรายทั้งหมดบนโลกอีกนะ
17. เพราะฉะนั้นไม่แปลกใจเลยว่า ดวงอาทิตย์ของเรามันก็แค่ฝุ่นผง เมื่อเทียบกับดาวฤกษ์ขนาดใหญ่อื่นๆ
18. ดูให้ชัดๆล่ะกัน เพราะ VY Canis Majoris มันใหญ่กว่าดวงอาทิตย์เราถึง 1 พันล้านเท่า!!!
19. เคยมีคนลองเปรียบเทียบว่าถ้าวงอาทิตย์ขนาดเท่ากับเซลล์เม็ดเลือดขาว ขนาดของทางช้างเผือกก็จะเท่ากับประเทศสหรัฐอเมริกา
20. นั่นไง บ้านของเราอยู่ตรงนั้น มองเห็นกันรึเปล่า???
21. และดวงดาวที่เราเห็นบนฟ้าทุกๆคืนก็แค่จุดเล็กๆ ในวงกลมเท่านั้นละ
22. คิดว่าทางช้างเผือกใหญ่แล้วใช่ป่ะ? ลองเทียบกับกาแล็คซี่ IC 1011 ที่ห่างจากโลก 350 ล้านปีแสงดูสิ
23. งั้นลองมาดูภาพจากกล้องโทรทรรศน์ฮับเบิลดู มีกาแล็คซี่นับล้าน ที่แต่ละกาแล็คซี่มีดาวนับล้านอีกด้วย
26. ส่วนนี่คือกาแล็คซี่ UDF 423 ที่ห่างจากโลก 10 ล้านปีแสง เพราะฉะนั้นภาพที่เราเห็นก็ผ่านมาสิบล้านปีละ
27. ย้ำอีกครั้งว่าภาพที่เราเห็นเป็นจุดเล็กๆบนท้องฟ้า มันก็มีดาวเป็นล้านดวงอยู่
28. เพราะฉะนั้นถ้าเราคิดว่าเรายิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ก็อยากให้จำเอาไว้ว่า นี่คือบ้านของเรา โลก
29. และนี่คือระบบสุริยะที่เป็นบ้านของเราเช่นกัน
30. และเมื่อเรามองออกมาเรื่อยๆจนเห็นระบบสุริยะเพื่อนบ้านใกล้เคียง บ้านของเรามันก็เล็กนิดเดียวเท่านั้น
31.มองออกไปนอกกาแล็กซี่ หาหลังคาบ้านเจอรึเปล่า
32. มองออกไปอีก มายังตำแหน่งกลุ่มกาแล็กซี่ของเรา ระบบสุริยะเราหายไปละ เล็กจนมองหาไม่เจอแล้ว
33. มองออกไปอีก อันนี้เรียกว่า กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว(Virgo Supercluster) อ้าวไม่เห็นกาแล็กซี่เราแล้ว
34. ซูมๆออกไปอีก ใกล้จบละ กลุ่มกระจุกดาราจักรท้องถิ่น (Local Supercluster) ตอนนี้เหมือนเศษผุยผงล่องลอยในอากาศเลย
35. สุดท้าย... Local Supercluster เมื่อกี้ มันกลายเป็นแค่เม็ดฝุ่นเล็กๆ ในขวดโหลไปเลย (observable universe) เอกภพใหญ่ที่สุดเท่าที่มนุษย์สังเกตได้ เราเป็นหนึ่งในของเศษส่วนเท่าไหร่ลองคำนวณดูนะ
ที่มา : http://www.catdumb.com/universe-and-life/
http://www.buzzfeed.com/daves4/the-universe-is-scary
____________________
อ้างอิง : http://th.wikipedia.org/wiki/กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว
________________________________
http://www.buzzfeed.com/daves4/the-universe-is-scary
____________________
อ้างอิง : http://th.wikipedia.org/wiki/กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว
________________________________
นาซายืนยันยานอวกาศ "วอยเอเจอร์ 1" เป็นสิ่งประดิษย์ชิ้นแรกของมนุษย์ที่หลุดพ้นระบบสุริยะไปแล้ว หลังจากถูกส่องออกไปท่องอวกาศตั้งแต่ปี 1977
องค์การบริหารการบินอวกาศสหรัฐ (นาซา) ยืนยันยานวอยเอเจอร์ 1 (Voyager-1) ได้เคลื่อนออกจากฟองก๊าซร้อนของดวงอาทิตย์ ออกไปสู่อวกาศภายนอกระบบสุริยะแล้ว และกลายเป็นสิ่งประดิษย์ชิ้นแรกของมนุษย์ที่หลุดพ้นระบบสุริยะ
วอยเอเจอร์ 1 ถูกปล่อยออกจากโลกเมื่อ 5 ก.ย.1977 ไม่กี่วันหลังจากแฝดผู้น้อง วอยเอเขอร์ 2 (Voyager-2) ทะยานฟ้าขึ้นไปก่อน ทั้งคู่มีภารกิจหลักในการสำรวจดาวเคราะห์วงนอกระบบสุริยะ คือ ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ยูเรนัส และเนปจูน แต่หลังจบภารกิจเมื่อปี 1989 ทั้งคู่ก็ยังปฏิบัติภารกิจอย่างต่อเนื่อง
ตอนนี้ยานอวกาศรุ่นบุกเบิกของนาซาอยู่ไกลจากโลกเกือบ 1.9 หมื่นล้านกิโลเมตร ซึ่งที่ระยะไกลขนาดนั้น ทำให้วอยเอเจอร์ต้องใช้เวลาถึง 17 ชั่วโมงเพื่อส่งสัญญาณวิทยุกลับมาบนโลก
| ศ.เอ็ด สโตน |
"นี่เป็นเหตุการณ์สำคัญอย่างยิ่งที่เราได้คาดหวังมาตลอดว่าเราจะมาถึง นับแต่เราเริ่มโครงการนี้เมื่อกว่า 40 ปีก่อน ที่เราอยากจะส่งยานอวกาศออกไปยังอวกาศข้างนอก" ศ.เอ็ด สโตน (Prof.Ed Stone) หัวหน้าทีมวิทยาศาสตร์ในภารกิจผจญภัยทางอวกาศนี้กล่าว
ศ.สโตนเผยแก่บีบีซีนิวส์ว่า ในทางวิทยาศาสตร์แล้วเป็นเหตุการณ์สำคัญอย่างยิ่ง และยังมีแง่ประวัติศาสตร์ และการเดินทางของยานอวกาศครั้งนี้ก็เหมือนกับเหตุการณ์เดินทางรอบโลกได้เป็นครั้งแรกในอดีต หรือเหตุการณ์ฝากรอยเท้าบนดวงจันทร์เป็นครั้งแรก
"นี่เป็นครั้งแรกที่เราเริ่มต้นสำรวจอวกาศระหว่างดวงดาว*" ศ.สโตนให้ความเห็นแก่บีบีซีนิวส์
ภาพวาดจำลองภารกิจยานวอยเอเจอร์ 1
ภาพวาดจากนาซาอธิบายให้เห็นว่าวอยเอเจอร์ 1 หลุดขอบระบบสุริยะไปแล้ว
*ดวงอาทิตย์และดาวฤกษ์ดวงอื่น
ที่มา : http://www.manager.co.th/Science/ViewNews.aspx?NewsID=9560000115410
____________________




































.jpg)
