เป็นเวลา 180 วัน ในห้องทดลองที่จำลองสภาพใต้ผิวดาวอังคาร ทั้งความเค็มจัด ความดันต่ำ และเต็มไปด้วยคาร์บอนไดออกไซด์
สิ่งที่น่าสนใจคือ เมื่อทีมวิจัยเติม ไนเตรตหรือเปอร์คลอเรต ซึ่งเป็นสารที่พบได้บนดาวอังคาร จุลชีพสามารถใช้สารเหล่านี้ แทนออกซิเจนในกระบวนการสร้างพลังงานและค่อย ๆ เพิ่มจำนวน แม้จะโตช้ากว่ากลุ่มที่เลี้ยงในสภาพบนโลก ส่วนกลุ่มที่ไม่ได้รับสารทั้งสองชนิดแทบไม่เห็นการเติบโต
ทีมวิจัยยังสังเกตว่าจุลชีพจับกลุ่มกันเป็น ไบโอฟิล์ม คล้ายชั้นเมือกบาง ๆ ที่อาจช่วยกักน้ำไว้ ตลอดการทดลองราว 6 เดือน
แต่มีรายละเอียดสำคัญอยู่ข้อหนึ่งครับ การทดลองทำที่ 21 องศาเซลเซียส ขณะที่ดาวอังคารมีอุณหภูมิเฉลี่ยราว ลบ 60 องศาเซลเซียส และยังไม่มีการยืนยันว่ามีแอ่งน้ำเหลวใต้ผิวตื้นที่จุลชีพจะอาศัยอยู่ได้ ผลครั้งนี้จึงบอกได้ว่าจุลชีพจากโลกเติบโตได้ในสภาพจำลองบางอย่าง
ดร. โรบินสัน กล่าวว่า ถ้าดาวอังคารเคยมีชีวิตในอดีต และสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นอาจค่อยๆปรับตัวตามสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปตลอดหลายพันล้านปี จุลชีพที่อาจหลงเหลืออยู่ทุกวันนี้ จะมีหน้าตาและวิธีเอาตัวรอดแบบไหน?
ตอนนี้ทีมกำลังทดลองต่อที่อุณหภูมิและความดันต่ำลง เพื่อดูว่าจุลชีพยังเติบโตได้หรือไม่ เมื่อขยับเข้าใกล้สภาพจริงของดาวอังคารมากขึ้น
เรียบเรียงโดย allmysteryworld จากรายงานของ Daily Mail และงานวิจัยในวารสาร Applied and Environmental Microbiology
